Filiz Geç

KUTSAL GECEDE KAÇIŞ

boynuma dolanan şeffaf bir eşarpla kaçtım

yol boyu iz bırakmadan

her adımda düştü ellerim

kim tanır beni bu yorgunlukla

karanlık bana göre değil

yıldızlar göç ediyor beklemeden sabahı

oturdum karşısına baharlar tazeledim

laleleri incitmeden dökmeden yaprakları

masmavi göklerden incecik yağmur gibi

bitmeyen yolculuklar halinde

telaşlı yalnız ve korkuyla

kimse bölüştürmüyor fısıltıları

herkes gördüğüne yabancı

iç sıkıntısı kokan tenlerinde

siyah mavi kör bir baykuş

kaçsam alışılmadık bir biçimde

dokunmadan babaların saçlarına

ürkek masum ve dualı

uzayan geceye kızıyorum

gece uzun kızıyorum

illa ateş mi olmalı yürümek için

geceyi terk etmek için ateş

ebedi bir kıvılcım suskunluğunda gözlerimiz

alışılmadık bir deniz köpükten elmaslar

kim çıkarabilir beni sevgilinin bahçesinden

bir plağa dokunmayalı çok oldu

bozar mıyım ahengi saçlarında gezerken rüzgâr

her göğe bakanı uçacak sanmayın

simit susamları kuşların kanadında

kim uçurabilir beni bu yorgunlukla

Filiz Geç, Alışılmadık Deniz, Şule Yayınları, 2018